วันพุธที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2557

แต่งงานกับผมเถอะ

ช . แต่งงานกับผมเถอะ
ญ . มีบ้านไม๊ ?
ช . เช่าเขาอยู่...
ญ . มีรถไม๊ ?
ช . จักรยาน...
ญ . เงินเดือนเท่าไหร่ ?
ช . 200,000...ต่อปี
ญ . 555...แล้วคุณคิดว่า มีดีอะไรที่ฉันจะแต่งด้วย
ช . ผมเอ็นดูเธอน่ะ
ญ . เอ็นดู กี่โลกี่ขีด
ช . ผมรักเธอน่ะ
ญ . รัก ! กินแทนข้าวได้ปล่าว ?
ผู้ชายหูแดง หน้าแดง เดินหนีไป.........
สองปีต่อมา
ช . ผม..แต่งงานกับเธอน่ะ
ญ . มีบ้านไม๊ ?
ช . คฤหาสน์ ริมชายทะเล
ญ . มีรถไม๊ ?
ช . เบ๊นช์
ญ . เงินเดือนเท่าไหร่ ?
ช . ไม่มี....ผมจ่ายเงินเดือนให้คนอื่น
ญ . งั้น..ก็ได้ ฉันแต่งให้เธอ
ผู้หญิงจึงได้แต่งให้ผู้ชาย แต่เธอลืมไปว่า ครั้งนี้ผู้ชายไม่ได้บอกรักเธอ...
สิบปีต่อมา..
ช . เราหย่ากันเถอะ
ญ . เธอพูดอะไร ?
ช . เราหย่ากันเถอะ
ญ . เพราะอะไร ?
ช . ผมมีผู้หญิงคนใหม่แล้ว เธอ..สวยไม่เท่า..
ญ . แต่ฉันเป็นภรรยาคุณ
ช . ไม่..เธอเป็นผู้หญิงที่ผมแลกมาด้วยบ้าน เงินและรถ
ญ . คุณรักฉันไม่ใช่หรือ ? ฉันจำได้ว่าคุณเคยพูด
ช . แต่ครั้งนั้น..เธอไม่ได้รับปาก ครั้งที่รับปาก ผมไม่ได้พูด
ชีวิต~ความรัก ที่เรียบๆง่ายๆ เหนือกว่าสิ่งอื่นใด
ทะนุถนอมหวงแหนคนที่คุณรัก สังคมเงินตรา สังคมวัตถุ
เบื้องหลังของความขมขื่น ความเจ็บปวด ความสวยสดงดงาม
มีคนกี่มากน้อย ที่จะรู้ซึ้งและเข้าใจ
แสดงความคิดเห็น